17 lutego ten blog świętuje Dzień Kota.
Jestem przezroczysty (jak zamknę oczy, to mnie nie widać)
Kot „prawie” płaski (przecież nikomu nie przeszkadzam)
Kot, którego nie ma
Prawdziwy miłośnik hirousów
Mój punkt widzenia
Podobne wpisy
Parę bezokoliczników
1. Co bym chciała robić w grach
a) to samo, co lubię robić w życiu: …
Przetrwają gracze?
Apokalipsa to nie jest przyjemna perspektywa. Nikt nie chciałby doczekać zagłady ludzkości i wszelkich form organicznego życia. Niewielką pociechę stanowiłaby możliwość ocalenia przynajmniej części ludzkiej świadomości dzięki zeskanowaniu jej przez oprogramowanie neurologiczne.
Ładny mi koneser
Jak się nie ma, co się lubi, czyli gry w oryginalnej wersji językowej, to trzeba się cieszyć polskim tłumaczeniem. Poniżej przytaczam zabawne wpadki pseudotłumaczy
Miłe złego początki
Pierwszy komputer osobisty (czyli tylko mój, kupiony za własne pieniądze) nabyłam z dwóch powodów. Przede wszystkim dużo wówczas pisałam, więc skusiło mnie urządzenie wydajniejsze ponoć od elektronicznej maszyny do pisania. …
Lament
Czy w ogóle warto zajmować się medium, które nie chce dorosnąć, a swą niedojrzałość opatruje plakietką „mature”? (wideo)
Wielcy kompozytorzy w grach
Najpierw łączono jego twórczość z ideologią nazistów. Potem Coppola sugestywnie skojarzył cwałowanie Walkirii z amerykańskimi nalotami na Wietnam. A jednak to muzyka Wagnera jako pierwsza stała się tematem gry.
